Diagnostyka „niepłodności immunologicznej” - badanie genetyczne HLA-C

Niepłodność immunologiczna to zaburzenie płodności, w którym nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego może utrudniać zapłodnienie, implantację zarodka lub prawidłowy rozwój wczesnej ciąży. Układ immunologiczny odgrywa istotną rolę w procesie rozrodu, uczestniczy m.in. w regulacji reakcji zapalnej, tolerancji wobec zarodka, przebudowie endometrium oraz tworzeniu łożyska. Zaburzenie tych mechanizmów może wpływać na powodzenie naturalnego poczęcia lub procedur wspomaganego rozrodu.

Jednym z najlepiej opisanych mechanizmów immunologicznych jest obecność przeciwciał przeciwplemnikowych, które mogą zaburzać funkcję plemników, m.in. ich ruchliwość, zdolność przechodzenia przez śluz szyjkowy oraz udział w procesie zapłodnienia. W kontekście niepowodzeń implantacji i poronień nawracających analizuje się także udział komórek NK macicy oraz interakcje immunogenetyczne między antygenami HLA-C zarodka a receptorami KIR układu odpornościowego matki. Mechanizmy te mogą mieć znaczenie dla implantacji, rozwoju trofoblastu i wczesnego tworzenia się łożyska.

Ocena immunologicznych przyczyn niepłodności wymaga indywidualnego podejścia, ponieważ zaburzenia te mogą dotyczyć różnych etapów rozrodu i współistnieć z innymi czynnikami, takimi jak zaburzenia hormonalne, genetyczne, anatomiczne czy andrologiczne.

Badanie antygenu zgodności tkankowej HLA-C ma na celu sprawdzenie, czy problemy pary z zajściem w ciążę lub z nawracającymi poronieniami spowodowane są tzw. „niepłodnością immunologiczną”.

HLA-C są to antygeny zgodności tkankowej znajdujące się na powierzchni komórek, allele HLA-C można zaliczyć do jednej z dwóch grup C1 lub C2. Dzięki antygenom HLA-C, komórki układu odpornościowego, rozpoznają, czy “obca” komórka jest niepożądana w naszym organizmie. Jeżeli antygeny HLA-C zarodka zostaną uznane przez układ immunologiczny kobiety za niepożądany, to komórki NK uniemożliwią mu zagnieżdżenie się w macicy. Obecność allelu HLA-C2 zarodka może wiązać się ze zwiększoną, nadmierną reakcją ze strony układu odpornościowego matki. Prawidłowe rozpoznanie przyczyn niepłodności wymaga, aby kobieta wykonała badanie HLA-C oraz badanie KIR a mężczyzna badanie HLA-C. Badania powinny zostać wykonane jednocześnie u obojga partnerów.

Wszystkie punkty pobrań Diagnostyki

Zamów badanie i zrealizuj je w dowolnym punkcie pobrań.

Kiedy warto wykonać badanie HLA-C?

Badanie HLA-C warto rozważyć u par z nawracającymi niepowodzeniami implantacji zarodka, poronieniami nawracającymi lub długotrwałymi trudnościami z uzyskaniem ciąży, szczególnie gdy dotychczasowa diagnostyka nie wyjaśniła przyczyny problemu. Oznaczenie HLA-C może dostarczyć informacji o immunogenetycznych uwarunkowaniach, które mogą mieć znaczenie na etapie implantacji zarodka i wczesnego rozwoju ciąży.

Czy badanie HLA-C powinno być wykonane u obojga partnerów?

W diagnostyce niepowodzeń rozrodu badanie HLA-C wykonuje się u obojga partnerów. Wynika to z faktu, że profil immunogenetyczny zarodka powstaje z materiału genetycznego matki i ojca, dlatego ocena wyłącznie jednej osoby może nie odzwierciedlać pełnego obrazu możliwych interakcji zachodzących na granicy matka–zarodek.

Jakie informacje może dostarczyć wynik badania HLA-C?

Wynik badania HLA-C dostarcza informacji o typie antygenów HLA-C obecnych u badanej osoby, w szczególności o przynależności do grup HLA-C1 i/lub HLA-C2. Informacja ta ma znaczenie w ocenie wybranych mechanizmów immunogenetycznych związanych z implantacją zarodka i tworzeniem się łożyska we wczesnej ciąży. W praktyce wynik może pomóc w opisaniu profilu HLA-C pary i ocenie, czy występują warianty, które mogą być istotne w analizie niepowodzeń implantacji lub poronień nawracających. Jego znaczenie zależy jednak od całego obrazu klinicznego, w tym historii ciąż, przebiegu leczenia niepłodności oraz wyników pozostałych badań.